Doğal UVR mesleki maruziyeti ve Korunma

From OSHWiki
Jump to: navigation, search

Marc Wittlich, Institute for Occupational Safety and Health of the German Social Accident Insurance (IFA), Almanya

Çeviri: İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü (AÇSHB), Ankara/Türkiye

Giriş

Dış-mekan çalışanları, Güneş tarafından yayılan doğal UVR'ye maruz kalmaktadır. Optik radyasyon yayılımda olduğundan beri, bir işçinin etkileşimi bireyseldir, hatta aynı şantiye alanındaki özdeş faaliyetlerde bile bireyseldir. Muhtelif  parametrelere bağlı olarak, maruziyet seviyeleri akut (örn. kızarıklık) veya uzun sürede  (örn. cilt kanseri) tehlikelere  neden olabilir. Korunma için, makul ölçüdeki bir seviyeye maruz kalmayı en aza indirmek için koruyucu önlemler (teknik, organizasyonel veya kişisel) gerekmektedir. Meslek hastalığı durumunda, geçmişe dönük olarak hastalığın belirlenmesi mümkün mertebe  kesin yapılmalıdır. Bu makale, AB verileriyle desteklenen risklerle ilgili meslekler ve doğal UV, risk değerlendirmesi ve önleme ile ilgili ulusal veriler, mevzuat, politikalar ve stratejiler örnekleri ile ilgilidir.

Doğal Ultraviyole radyasyon

Ultraviyole radyasyon (UVR), dalga boyu 100 nm ila 400 nm arasında elektromanyetik radyasyon olarak adlandırılır. UVR insan gözü için görünmezdir. İSG açısından ise “Fiziksel Ajan” olarak görülen “Optik Radyasyon”dur .

Dünyadaki güneş radyasyonu UVR içermektedir -çoğunlukla UV-A (315 nm ila 400 nm), azınlık olarak UV-B (280 nm ila 315 nm) lakin ozon tabakasındaki yüksek emilimi nedeniyle UV-C (100 nm ila 280 nm) hariç-. Bazı gazlar, özellikle kloroflorokarbon (CFC), ozonun bozulmasını teşvik eder ve böylece ozon deliğine yol açar. Bu, daha yüksek cilt kanseri riskine yol açarak yeryüzünde UV-B'ye daha fazla maruz kalma ile sonuçlanır [1][2].

İnsan sağlığı için gerekli olduğu bilinmesine rağmen, e. g. D vitamini üretimi, UVR'ye (aşırı) maruz kalma tehlikeli olabilir.

Tehlikeli biyolojik etkileri

UVR'nin moleküler düzeydeki etkilerini anlamak uzun yıllardır bilime konu olmuştur ve biyolojik tehlikelerin dalga boyu bağımlılığını göstermek için biyolojik etki spektrumları ile sonuçlanmıştır (örn. 'den kaynaklanan [3] , şimdi CIE tarafından benimsenmiştir).

Gözler üzerindeki etkileri    

Göz, belirli bir dalga boyu rejiminde elektromanyetik dalgaları almak ve bu bilgiyi önce kimyasal sinyallere ve sonra elektrik potansiyellerine dönüştürmek için tasarlanmıştır. Bu biyokimyasal süreç büyük ölçüde seçilen dalga boyuna ve ışık demetinin yoğunluğuna bağlıdır.

Daha kısa dalga boydaki radyasyon ön kısımlarda emilir: UV-C korneanın yüzeysel tabakalarında emilirken UV-B kornea ve mercek tarafından emilir. UV-A korneadan neredeyse kantitatif olarak geçer ve mercekte emilir.

Gözün UVR'ye aşırı maruz kalması esas olarak, sırasıyla kornea ve konjonktiva iltihabına (tıbbı isimleri fotokeratit ve fotokonjonktivit) neden olur. Semptomların şiddeti hafif tahrişten şiddetli ağrıya kadar değişir ve iyileşme birkaç gün sürebilir. UV-A ve UV-B'ye kronik maruziyet, göz merceğinde kataraktlara neden olabilir. Bu hastalığın tedavisi çoğu durumda doğal lensin  yapay  lensle değişmesiyle mümkündür. Günümüzde, yapay mercekler, UV-A'nın göz yoluyla ilerlemesini ve retinaya zarar vermesini önlemek için “UV-durdurma” özelliğine sahiptir.

UV ışınlarına maruz kalma durumunda, çalışanları tehlikeli etkilerden korumak için aktif koruma zorunludur. UVR görünmezdir ve bu nedenle, genellikle göz kamaştırıcı durumda olduğu gibi, istemsiz bir kaçınma tepkisi beklenmez.

Cilt üzerindeki etkileri

Cildin UVR ile nüfuzu dalga boyuna bağlıdır. Kabaca konuşulursa, dalga boyu ne kadar uzun olursa, UVR daha derinlere nüfuz eder. UV-C, cildin en üst tabakası olan Stratum Corneum'da emilirken , UV-B bu tabakadan geçip epidermise ulaşır. UV-A cildin alt kısmı dermise kadar ulaşabilir. UVR'nin hiçbirisi derinin altı tabakasına ulaşması beklenmemektedir.

UVR'ye aşırı kısa süreli maruz kalma, cilt iltihaplanması olan güneş yanıklarına (eritem) yol açar. Cilt pigmentasyonunda artıştan mülhemle gecikmiş bronzlaşma, UV-B'ye aşırı maruz kalmanın bir sonraki sonucu olabilir. UV-A'ya maruz kalma da derhal pigment kararmasına neden olabilir.

IARC (1992) 'nin ardından UVR kanserojendir, yani cilt kanserine neden olabilir [4]. Melanom cilt kanseri için, UVR kaynaklı uyarılma oranı oldukça azdır. Skuamöz hücreli karsinomlar (SCC), aktinik keratoz (AK, evre kanseri) ve bazal hücreli karsinom (BCC), melanom dışı cilt kanserleri (NMSC'ler) olarak adlandırılır ve büyük olasılıkla UVR maruziyeti ile ilişkilidir. SCC ve AK korelasyonu çoğunlukla açıktır [5][6], ancak BCC oranı daha azdır [7]. Belli ki NMSC oluşumu ile Fitzpatrick'in cilt tipi sınıflandırması arasında bir korelasyon vardır [8]. Ek olarak, UVR radyasyonu potansiyel olarak bağışıklık işlevselliğini etkiler ve bağışıklık yanıtlarında bir azalmaya veya artışa yol açar.

Daha detaylı bilgi burada bulunabilir.

UV ışınımını etkileyen faktörler

Güneş UV'sinin dünya üzerindeki ışınımı çeşitli doğrudan ve dolaylı parametrelere bağlıdır. Doğrudan parametreler arasında,

  • Gündüz: Güneşin doğuşundan batışına kadar, güneş ışınımı ve ufuk arasındaki değişen açı nedeniyle güneş spektral ışınımı ve yoğunluk değişimi. Bu doğrudan hava kütlesine bağlıdır ve böylece soğurma olur.
  • Sezon: Ekliptik eğikliğinden dolayı mevsimler yaşanır. Kışın, ışık huzmesi ile ufuk arasındaki açı daha küçüktür, bu da daha az ışınım ile sonuçlanır.
  • Rakım: Yerden ne kadar yüksekse, hava kütlesi o kadar azdır. Bu nedenle, emilim daha düşüktür ve dolayısıyla ışınım daha yüksektir.
  • Güneş Aktivitesi: Güneş sürekli yayılmaz. Yıllar içinde, güneşin emisyonu bir sinüse benzer.

Daha yerel, daha değişken parametreler (çoğunlukla bir zaman ölçeğine göre)

  • Hava: Bulutluluk, ışının kırılması ve yayılması nedeniyle ışınımı etkiler. Bu faktörler esas olarak atmosferdeki su konsantrasyonu ile ilişkilidir
  • Ozon tabakası: Atmosferin ozon tabakasındaki lokal varyasyonlar UV emilimini doğrudan etkiler. Daha az ozon mevcutsa, daha fazla UVR iletilir.

Işınım mutlaka maruziyeti yansıtmaz. İnsanlar hareket ettikçe, konumları ve yönleri güneşe göre değişir ve bu nedenle maruz kalma da değişir. İşçilerin maruziyet kalıpları hakkında bilgi edinmek için kişisel dozimetreler kullanarak uzun süreli ölçümler gereklidir.

Doğal ve yapay kaynaklardan UVR karşılaştırması

UVR, doğal ve aynı zamanda yapay kaynaklardan ortaya çıkar. Teknik olarak, doğal ve yapay kaynaklardan yayılan fotonlar arasında belirgin bir fark yoktur. Sürekli güç spektrumu imiş gibi olan Güneşin, 5900 K'lık etkili bir sıcaklığa ulaşabilen -Planck yasası uyarınca- bir Siyah gövde radyatörü ile tanımlanabilir. Dünyadaki teknik uygulamalar nadiren bu kadar yüksek sıcaklıklara ihtiyaç duyar. Önemli miktarda UVR yaymak için, Siyah gövdeli bir radyatörün 2000 K üzerinde etkili bir sıcaklığa sahip olması gerekir.  

Her durumda, çoğu yapay optik radyasyon kaynağı sürekli içerik olmadan çizgi spektrumları yayar. Örneğin, cıva buharlı lambalar, kaynak yayları veya gaz brülörü alevleri, özellikle UV dalga boyu rejiminde belirgin çizgi spektrumları yayar.

Özetle, her bir UVR eşdeğerdedir. Tek fark, spektrumların bileşimidir.

“Açık Alan” - Mesleki faaliyetler

Çok eski zamanlardan beri insanlar dışarıda güneşin altında çalışıyorlar. İnsan vücudu çeşitli avantajları birleştirerek şimdiki görünümüne ulaşmıştır. İnsanoğlu, sadece düşmanları ve avları azaltmak için değil, aynı zamanda vücudun güneş tarafından aşırı ısınmasını önlemek ve  maruz kalan cildin yüzeyini en aza indirgemek için dik yürüyoruz. Bu olay bizi sadece burun, kel kafa, kulak ve üst ayak gibi güneş terasları ile ayrıt eder. Kuşkusuz, doğa, insanlar hastalıktan muzdarip olacak kadar yaşlanmadığı için cilt kanserinin önlenmesini tasarlamadı.

Bununla birlikte, çalışma aktivitesi genellikle saatlerce dik olmayan vücut pozisyonları gerektirir (diz çökme, çizme ve eğilme). Günümüzde, özellikle Avrupa iklim bölgesinde, vücudun aşırı ısınması ikincil öneme sahiptir. İnsan yaşlandıkça, güneş etkisi ile cilt hastalıklardan artış risk faktörlerine daha fazla tetikler

Doğal UVR'ye maruz kalma riski olan meslekler

Dış mekan çalışanları sürekli olarak doğal UVR'ye maruz kalmaktadır ve bu nedenle bunlarda cilt kanseri riski daha yüksektir. Bu tür maruziyetin yoğunluğu ve sıklığı sektörler arasında ve hatta aynı meslek içinde büyük ölçüde değişir - bu, yerel koşullara (UV Endeksi) ve bireyin faaliyetlerine ve cilt pigmentasyonuna bağlı olacaktır. Duruş da önemli bir faktördür. Örneğin, geleneksel tarım işlerindeki birçok görev, işçinin eğilmesini gerektirir. Sırtı ve  boyun arkası yüze göre daha açıktır. Balıkçılardaki maruziyetler benzer postürel yönlere sahip olacaktır, ancak sudan ve günün saatinden yansıma, göz ve cilde daha yüksek maruz kalma dozlarına neden olabilir. Denizcilik işleri, hem yoğunluk hem de maruz kalma sıklığı açısından en yüksek UVR maruziyetine sahip mesleklere aittir.

Almanya'da Federal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü (BAuA) [9] tarafından finanse edilen bir projede , açık havada sürekli çalışan işçileri (inşaat işçileri, tarım işçileri ve atık toplayıcıları) veya zaman zaman (beden eğitimi (PE) öğretmenleri, anaokulu öğretmenleri ve pencere temizleyicileri) temsil eden farklı mesleklerin güneş UVR maruziyeti yıl boyunca hafta içi, hafta sonu ve tatil günlerinde 19 farklı bedensel bölgeden ölçüldü ve iç mekan çalışanları ile karşılaştırıldı. Hem sürekli hem de ara sıra dış mekan çalışanları için, mesleki UVR maruziyeti, toplam UVR yıllık maruziyetine (özellikle yaz mevsimdeki 6 aylık dönemde) majör etki etmiştir.


İşçilerin güneşten UVR'ye maruz kalmasının birçok faktörden etkilendiğini unutmamak gerekir:

  • Kaynağa karşı pozisyon (güneş)
  • Ağaçlar, binalar, araçlar, geçici olarak kurulan makineler (örneğin şantiyelerde çimento silosu) tarafından sağlanan gölge
  • Dış hava sıcaklık sonucu giysiler

Sayıları söylemek gerekirse, AB'de tahmini 14,5 milyon işçi, çalışma sürelerinin en az% 75'ini güneş radyasyonuna maruz bırakıyor; % 90'ı erkektir [10].

Şantiye ve yollardaki işçiler

Şantiyelerde, birçok farklı faaliyet doğrudan güneşte yapılmaktadır. İç mekan inşaat işçileri (elektrikçi, ısıtma tesisatçısı vb.) sadece küçük UVR’e maruz kalır iken; örneğin tuğla tabakası, sıvacı, beton işçileri, çelik üreticileri ve yol inşaat işçileri çok yüksek bir seviyeye UVR’e maruz kalmaktadır. Çalışmaları genellikle sıcak yaz güneşinde yapılıyor ve hiçbir şekilde ya gölge olmuyor yahut sağlanamıyor. Ne yazık ki, işçilerin davranışları maruziyet altında agresifleşiyor. Bu durum, kişisel koruyucu ekipman veya en azından uzun kollu gömlek, uzun bacaklı pantolon ve başlık giymeyi reddetmeye neden olabiliyor.

Tarım işçileri

Çiftçiler genellikle, özellikle inekler söz konusu olduğunda, haftada yedi gün çalışırlar. Yaz aylarında çoğu iş, dış alanda yapılmayı gerektirir. Çiftçilerin sorgulanması ilginç bir ömür boyu çalışma modelini ortaya çıkardı: Çoğunluk çocukluk günlerinden itibaren günde birçok saat çalışıyorlar ve tatile gitmiyorlardı. Özellikle tarımda mevsimlik işçiler istihdam edilmektedir. Tohumlama veya hasat çok sayıda işçi ile çok kısa sürede yapılmalıdır.

Eski zamanların aksine, tarım işleri gittikçe daha mekanize hale geldi. Traktörler, biçerdöverler ve ilgili makineler, doğal UVR'ye maruz kalmayı pencere camı tarafından azaltılan kapalı sürücü kabinlerine sahiptir. Fakat, sürücü araçtan beklenenden daha sık inmek zorundadır ve bu nedenle maruziyet süreklidir. İlaveten, makine olmadan dışarıda çalışan bir çiftçi genellikle geniş kenarlı şapkalar giyerken, kabin içindeki bir sürücü (içerideki ısı nedeniyle) yapamaz.

Denizciler

Özellikle geçen yüzyılın ikinci yarısında, Avrupa denizcileri dünyayı dolaşmak için Avrupa bayraklı gemilere kiralandı. Avrupa'daki kısa yolların yanında, ekvator boyunca da geziler yapıldı. İyi hava koşullarında, güverte üzerinde şapka ve zorunlu üniforma ile kısa bacaklı ve kısa kollu giysilerle çalıştırıldılar. Bugün bildiğimiz gibi, maruziyet ekvatorun çevresinde 3.5 kat daha yüksek bir faktör olabilir ve buna ek olarak dalgalı su UVR'yi % 25 ila % 30'a yansıtarak denizcilerin maruziyetinin artmasına neden olabilir [4]. Personel eksikliği ve serbest zaman faaliyetleri nedeniyle günlük çalışma sürelerinin düzenli olarak sekiz saati aştığı da aklıdan çıkarılmamalıdır.

Günümüzde mürettebatın güverte işçileri genellikle Asya'dan geliyor. Eski meslektaşlarının aksine, tamamen giyinik ve güneşten UVR'ye karşı çok az maruz kalıyorlar.

Diğer örnekler

Dış mekan işlerinin listesi de uzatılabilir. Onlardan bazıları:

  • Pencere temizliği
  • Atık toplayıcılığı
  • Sahil güvenlik
  • Posta servisi
  • Teslimat hizmeti
  • Ormancılık
  • Bahçecilik


Doğal UVR kaynakları ile ilgili Avrupa mevzuatı

Özellikle doğal UV kaynaklarına yönelik bir AB Direktifi olmasa da, 89/391 / EEC “çerçeve” Direktifi, mesleki risklerin önlenmesi ile ilgili genel ilkeleri ortaya koymaktadır ve bu açıkça doğal UVR kaynaklarından kaynaklanan çalışanlar için riskleri içermektedir. “Çerçeve” Direktifine göre, işverenler doğal UVR kaynaklarından gelen işçilerin risklerinden kaçınma sorumluluğundan, kaçınılamayacak doğal UVR kaynaklarından gelen riskleri değerlendirmek ve direktifte belirlenen kontrol önlemleri hiyerarşisini takiben uygun koruma önlemleri uygulamak zorundadır.


AB Üye Devletleri 89/391 / AET sayılı Direktifi uygulayan ve çalışanları doğal UVR kaynaklarından kaynaklananları içeren tüm mesleki risklerden koruyan ulusal bir mevzuata sahip olmalıdır.


Beş AB Üye Devletinde doğal UVR'ye mesleki maruziyete ilişkin düzenlemelere örnekler

  • Belçika

Federal Kamu Hizmeti İstihdamı, Çalışma ve Sosyal Diyalog (FPS), “Reglement général pour la protection du travail” / “Algemeen reglement voor de arbeidsbescherming” [“İşyerinde Koruma Genel Yönetmeliği”]:

Başlık II, Bölüm II, Bölüm I, Madde 68 “Güneş radyasyonu”: “Çalışanlar yeterli tüm sistemler tarafından güneş radyasyonundan korunmalıdır ”

[5] (fransızca) and [6] (almanca)

  • Almanya

Deutsche Gesetzliche Unfallversicherung (DGUV), “Grundsätze der Prävention”, Unfallverhütungsvorschrift BGV A1 [“Önleme ilkeleri”, Kaza Önleme Yönetmeliği BGV A1]:

Madde 23: İşçilerin güvenliğini ve sağlığını hava şartlarından korumak için koruma önlemleri (kurumsal önlemler veya kişisel koruyucu ekipman) uygulanmalıdır. [7]

  • İtalya

Başkanlık Kararnamesi 303/19 Mart 1956 “İş hijyeni için genel standartlar”:

Madde 22, çalışanların yapay ve doğal UVR'ye karşı korunmasını ele almaktadır : "İşçiler, koruyucu gözlük, güneş koruyucu ve uygun kıyafetler giyerek UVR'ye karşı da korunmalıdır"

  • Portekiz

Portaria n. ° 987/93 “İşyerlerinde Asgari Sağlık ve Güvenlik Hükümleri”], Diário da República, Sayı 234, Série IB de 1993- 10-06:

Madde 7.3: “Pencereler, çatı pencereleri ve camlı bölmeler aşırı güneş ışığına maruz kalmasına izin vermeyecektir […]”

Madde 7.4: “Gerektiğinde, işçileri boru, ısıtma sistemi ve diğer zararlı ısı kaynakları gibi ısı radyasyon kaynaklarından korumak için koruma sağlanacaktır”. [8]

  • İspanya

İşyerlerinde Asgari Sağlık ve Güvenlik Hükümleri (89/654 / AET sayılı Direktifinden Aktarma), Resmi Devlet Gazetesi (BOE) 97, 1997 sayılı Kraliyet Kararnamesi:

Madde 7.2: “İşyerinde çalışma ortamındaki fiziksel, kimyasal ve biyolojik ajanlara maruz kalma, özel yönetmeliklerin hükümlerine tabidir”.

Ek III. İşyerlerinde Çevre Koşulları

1. “İşyerlerinde çevresel koşullara maruziyet, işçilerin sağlığı ve güvenliği için bir risk oluşturmayacaktır.

2. Benzer şekilde ve mümkün olduğu ölçüde, işyerlerindeki çevresel koşullar işçiler için bir rahatsızlık veya zorluk oluşturmayacaktır. Bunu başarmak için, aşırı sıcaklıklar ve nem, ani sıcaklık değişiklikleri, rahatsız edici hava akımları, hoş olmayan kokular aşırı ışınım ve özellikle pencerelerden, ışıklardan veya camlı bölmelerden gelen güneş ışınımından kaçınılmalıdır. " [9]

Risk değerlendirmesi ve maruziyet ölçümü

Risk değerlendirmesi

Güneş ışınlarına bağlı mesleki risk, UV Endeksi değişiklikleriyle birlikte günden güne ve günün saatleri arasında değişir. UV-Endeksi güneş radyasyonundan kaynaklanan tehlike derecesini yansıtır ve değerleri belirli bir iş günü için risk değerlendirmesinin temeli olabilir [11] . Risk değerlendirme sonuçları şu anda belirli bir iş günü için yeterli bir koruma planı sağlamak için kullanılabilir [12][13].

UVI'nın yalnızca yatay bir düzlem için belirlendiği dikkate alınmalıdır. Güneşin içinde hareket eden ve / veya çalışan insanlar için kişisel maruziyet uygun şekilde hesaplanmayabilir, çünkü cildin yüzeyi ile yatay düzlem arasındaki açı her zaman değişir. Bu tür varyasyonlar 90 ° ışınımdan (maksimum) kaynaktan uzaklaşmaya (maruziyet yok) kadar değişir.

Bununla birlikte, UVI güneş UVR'sini değerlendirmek ve böylece tehlikeli etkiyi önlemek için yararlı bir önlemdir.

Daha kesin olmak gerekirse, EN 14255-1: 2005 “Tutarsız Optik Radyasyona Karşı Kişisel Maruziyetlerin Ölçülmesi ve Değerlendirilmesi - Bölüm: Güneş tarafından yayılan UV-Radyasyonu” [14] uyarınca bir risk değerlendirmesi yapılmalıdır.

Güneş UV-İndeksi kullanılarak risk değerlendirme prosedürünün yanı sıra, bu standart cilt ve oküler maruziyet faktörlerinin hesaplanması ve değerlendirilmesi yöntemlerini, eritemal etkili radyan maruziyet yöntemlerini ve melanom olmayan cilt kanseri radyan maruziyet ve güneş koruma önlemlerini açıklar.

Meslek hastalığı

Bir meslek hastalığı , mesleki aktivitesinin bir sonucu olarak meydana gelir, kronik rahatsızlık olarak tanımlanır. Sadece bu tür hastalıklar, belirli bir maruz kalmanın neden olduğu tıbbi olarak kanıtlanmış olan yasa ile kabul edilir. Dahası, hastalığın bir işçi grubunda, genel halk ve diğer işçi popülasyonlarından daha yaygın olması gerekir.

Meslek hastalıklarıyla başa çıkmak ve tazminat Avrupa çapında çok heterojen olarak düzenlenmektedir. 1990'dan bu yana, 2003 yılında güncellenen Avrupa mesleki hastalık programı ile ilgili bir Komisyon Tavsiyesi yürürlüktedir. Bu bölüm iki kısma ayrılmıştır: Bölüm I, AB'nin ulusal eyaletlerinde meslek hastalıkları olarak uyarlanması gereken rahatsızlıkları listelemektedir; Bölüm II'deki listeler mesleki faaliyetlerle olası ilişkisi olan rahatsızlıkları gösterir

UVR ile ilgili olarak, I. kısımda “Ultraviyole Radyasyona Maruz Kaldıktan sonra Konjonktival Rahatsızlıklar” Bölüm I meslek hastalığı ile ilgilidir [15]. Ne melanom olmayan cilt kanseri, ne de başka hastalıklar Bölüm I'de listelenmez veya Bölüm II'de önerilmez.

Almanya'da, doğal UVR'ye maruz kaldıktan sonra AK ve SCC ile ilgili olarak listelenen yeni bir meslek hastalığının ortaya çıkması yakındır. Bu tarihten itibaren, prosedür gereklilikleri yerine getirilirse AK ve SCC'den muzdarip kişiler tanzim yoluna gidebilir.

Önleme ve koruyucu önlemler

Önlemeyi en iyi, insanların UVR'nin tehlikeli potansiyeli hakkındaki farkındalığını artırarak   elde edilir . Güneş UVR'sine karşı koruma için medya (" sosyal medya ") , ülke çapında veya pan-Avrupa kampanyaları ve çalışma kağıtları , çalışma süresi veya özel zaman sırasında cildi korumak için ne yapılması gerektiğini daha iyi anlamaya yardımcı olur. Bununla birlikte, önleme için koruyucu önlemler  alınabilir.

Doğal koruyucu önlemler

Belli bir seviyeye kadar, gözler, göz çukurunun geometrisi sayesinde güneşten gelen çok fazla ışınlamaya karşı korunur. Çoğunlukla göz görünümü yatay veya aşağı doğru olup güneşe bakmasını önler. Gözün istemsiz kapanması, parlak ışık kaynaklarına bakarken ışınımı da azaltır.

Cilt UVR'ye maruz kaldığında bronzlaşabilir. Biyolojik olarak, bu azgın tabakanın pigmentasyonu ve kalınlaşması ile elde edilir. Cildin “Ultraviyole Koruma Faktörü” araştırmaya tabi tutulmuştur. Veriler, koruma faktörünün Kafkas halkı için maksimum yaklaşık 2.5 olduğunu göstermiştir [16] ve riske kıyasla sadece küçük bir koruma sağlamaktadır. Örneğin, bronzlaşmamış cilt 10 dakika sonra kızarıklık olurken, bronzlaşmış cilt 25 dakika sonra kızarıklık geliştirir. Yaz aylarında dış mekan çalışanları için bu çok daha azdır.

Ek koruyucu önlemler

Gözlerin ve cildin doğal korunması, Güneş UVR'sinden kaynaklanan zararlardan korumak için genellikle yeterli değildir. Teknik, organizasyonel ve kişisel önlemler dahil olmak üzere diğer yöntemler maruziyeti en aza indirmeye yardımcı olabilir:

  • Güneş radyasyonuna karşı yüksek maruziyetten kaçınmak: Mümkünse,  iş planları  iş planları öğle saatlerinde parlak güneşte hiçbir iş yapılmayacak şekilde olmalıdır.
  • Gölge, örneğin bir çalışma yerinin etrafındaki bir bezle (“Barınma”) sağlanmalıdır.
  • Dış mekan aktivitelerini insanların gölge ile birlikte hareket edecek şekilde planlanmalı.
  • Özellikle güneş ışığının yüksek olduğu bölgelerde (örn. Kar, kum, su, büyük beton alanlar) uygun  güneş gözlüklerinin kullanılmalı
  • Deri kaplayan uygun giysilerin giyilmesi (örn. Uzun kollu). Kıyafetlerin şeffaf olmamasına dikkat edilmelidir.
  • Uygun başlıkların takılması,  örneğin geniş kenarlı şapka. Bazı şapkalar, eğilirken boynun korunmasını içerir.
  • Güneş Koruyucu kullanımı: Giysi ile kaplanamayan cilt bölgelerine yüksek koruyucu faktörlü güneş koruyucu uygulanmalıdır. Güneş koruyucu uygulamasının çok hassas olması ve kabaca 2 saat sonra tekrarlanması gerektiği unutulmamalıdır. Örneğin terleme güneş kremini temizler ve böylece korumayı azaltır.

Kaynaklar

  1. Kim, J. E., Ryu, S. Y., Kim, Y. J., Determination of radiation amplification factor of atmospheric aerosol from the surface UV irradiance measurement at Gwangju, Korea, Theor. Appl. Climatol. 91, 217 – 228 (2008)
  2. Moan, J., Dahlbeck, A., Henriksen, T., et al., Biological Amplification Factor for Sunlight-induced Nonmelanoma Skin Cancer at High Latitudes, Cancer Res 1989; 49:5207 – 5212
  3. McKinlay, A. F., Diffey, B. L., A reference action spectrum for ultraviolet induced erythema in human skin, in Human Exposure to Ultraviolet Radiation: Risks and Regulations (1987), 83 – 87, Elsevier, Amsterdam
  4. 4.0 4.1 IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans, Solar and Ultraviolet Radiation, 55. International Agency for Research on Cancer, Lyon (1992)
  5. Marks, R., The epidemiology of non-melanoma skin cancer: who, why, and what we do about it, J. Dermatol. 22(11): 853 – 857 (1995)
  6. Downs, N., Parisi, A., Schouten, P., Basal and squamous cell carcinoma risks for golfers: an assessment of the influence of tee time for latitudes in the Northern and Southern hemispheres, J. Photochem Photobiol B 105: 98 – 105 (2011)
  7. Bauer, A., Diepgen, T. L., Schmitt, J., Is occupational solar ultraviolet irradiation a relevant risk factor for basal cell carcinoma? A systematic review and meta-analysis of the epidemiological literature, Br. J. Dermatol. 165: 612 – 625 (2011)
  8. Fitzpatrick, T. B., The validity and practicality of sun-reactive skin types I through VI, Arch. Dermatol. 124, 869 – 871 (1988)
  9. Knuschke, P., Unverricht, I., Ott, G., Janßen, M., Personenbezogene Messung der UV-Exposition von Arbeitnehmern im Freien [Personal UV monitoring in outdoor workers], Project F 1777, 2007. Available at: [1]
  10. New and Emerging Risks in Occupational Safety and Health: European Risk Observatory, Office for Official Publications of the European Communities (2009), Luxembourg. Available at: [2]
  11. World Health Organization, Global Solar UV Index, A practical Guide, WHO/SDE/OEH/02.2
  12. International Standard Global Solar UV Index, CIE S013/E: 2003
  13. Definition des UV-Index, Deutscher Wetterdienst [3], last visited 2013/02/25
  14. EN 14255-1:2005, Measurement and assessment of personal exposures to incoherent optical radiation – Part 1: Ultraviolet radiation emitted by artificial sources in the workplace, CEN/TC 169
  15. [4], last visited 2013/02/07
  16. Knuschke, P., Unverricht, I., Aschoff, R., Cuevas, M., Janßen, M., Koch, E., Krüger, A., Ott, G., Thiele, A., Untersuchung des Eigenschutzes der Haut gegen solare UV-Strahlung bei Arbeitnehmern im Freien, Bundesanstalt für Arbeitsschutz und Arbeitsmedizin (BAuA) 2012, ISBN: 978-3-88261-121-2

Daha fazla okuma için bağlantılar

ICNIRP - Publications of the International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP). Available at: [10]

ICNIRP statement on Protection of Workers against Ultraviolet Radiation. Health Physics 99 (2010) No. 1, p. 66-87.

IFA - Publications of the Institute for Occupational Safety and Health of the German Social Accident Insurance. Available at: [11]


Contributors

BALCI